مهندسی زمینه چیست؟ اطلاعات و ابزار درست در هر مرحلهٔ کار

مهندسی زمینه یعنی انتخاب و به‌روز نگه‌داشتن اطلاعات و ابزارهایی که مدل هوش مصنوعی برای انجام کار در اختیار دارد. این کار از نوشتن درخواست فراتر می‌رود؛ باید معلوم باشد مدل چه دستوری دارد، کدام سند را می‌بیند، از چه ابزاری کمک می‌گیرد و برای مرحلهٔ بعد چه چیزی را نگه می‌دارد.

میز کار یک همکار را تصور کنید: دستور کار، پرونده‌های مرتبط، نتیجهٔ استعلام‌ها و یادداشت تصمیم‌های قبلی روی میز است. اگر برگهٔ لازم نباشد، کار ناقص می‌ماند؛ اگر نسخه‌های قدیمی و کاغذهای نامرتبط میز را پر کنند، پیداکردن اطلاعات مهم سخت می‌شود. مهندسی زمینه یعنی این میز را برای هر مرحلهٔ کار آماده نگه داریم.

• دستور روشن و تعریف نتیجهٔ مطلوب
• اسناد، سابقه، حافظه و ابزارهای در دسترس
• آوردن اطلاعات لازم در زمان نیاز
• تازگی، اعتبار و دسترسی به منابع
• خلاصه‌سازی و حافظه برای ادامهٔ کار
• نگه‌داشتن وضعیت کار میان چند مرحله
• سه کاربرد با ورودی و تحویل مشخص

درخواست «پیشنهادهای خرید را مقایسه کن» هدف را می‌گوید. اما برای انجام کار، دستیار باید فهرست نیازها، پیشنهاد فروشندگان، مهلت تحویل و معیار انتخاب را هم داشته باشد. نوشتن جمله‌ای دقیق‌تر، جای پیشنهاد گم‌شده یا قیمت به‌روز را نمی‌گیرد.

طراحی درخواست روی شیوهٔ بیان کار و قواعد پاسخ تمرکز دارد. مهندسی زمینه علاوه بر آن، انتخاب منابع، ابزارها و سابقهٔ لازم را هم پوشش می‌دهد. در کار چندمرحله‌ای، این انتخاب فقط اول گفتگو انجام نمی‌شود؛ نتیجهٔ یک جست‌وجو یا تغییر تصمیم شما می‌تواند اطلاعات لازم برای مرحلهٔ بعد را عوض کند. مقالهٔ آنتروپیک دربارهٔ مهندسی زمینه همین نگاه به اطلاعاتِ در حال تغییر را توضیح می‌دهد.

وقتی از دستیار می‌خواهید یک پرونده را بررسی کند، چند نوع اطلاعات روی همان میز قرار می‌گیرد. هرکدام نقش خودش را دارد و نباید با دیگری اشتباه گرفته شود.

این بخش‌ها باید با هدف و دسترسی کاربر هماهنگ باشند. برای مثال، شناختن واحد کاری یک نفر می‌تواند به انتخاب منبع مناسب کمک کند، اما متن یک پیام نباید جای مجوز واقعی او برای خواندن پرونده را بگیرد. راهنمای مهندسی زمینهٔ لنگ‌چین هم اطلاعات هنگام فراخوانی مدل، داده‌های ابزار و وضعیت ادامهٔ کار را جدا بررسی می‌کند.

برای پاسخ به یک بند ضمانت، معمولاً لازم نیست تمام پرونده‌های شرکت روی میز باشد. دستیار می‌تواند ابتدا سند مرتبط را پیدا کند و بعد بخش لازم را بخواند. نام سند، تاریخ نسخه و نشانی بخش‌ها کمک می‌کند مسیر برگشت به منبع روشن بماند. این همان نقشی است که جست‌وجو در اسناد برای پاسخ‌دادن در آماده‌کردن زمینه دارد.

اطلاعات زنده هم باید از جای مناسب بیاید. موجودی انبار یا وضعیت سفارش را نباید از یک یادداشت قدیمی برداشت کرد؛ ابزار مربوط می‌تواند وضعیت فعلی را بخواند. در اتصال MCP، ابزارها و منابع مشخصی در اختیار دستیار قرار می‌گیرند. معرفی روشن هر ابزار و برگرداندن نتیجهٔ مرتبط، به انتخاب قدم بعدی کمک می‌کند.

برای مثال، در بررسی امکان تحویل یک سفارش، دستیار ابتدا قلم و تعداد را مشخص می‌کند، موجودی همان کالا را می‌گیرد و سپس شرایط ارسال را بررسی می‌کند. لازم نیست فهرست کامل انبار و همهٔ سابقهٔ سفارش‌ها در هر مرحله دوباره وارد زمینه شود.

دو سند ممکن است هر دو دربارهٔ یک موضوع باشند، اما یکی پیش‌نویس و دیگری نسخهٔ ابلاغ‌شده باشد. تاریخ، وضعیت تأیید و محدودهٔ کاربرد باید همراه منبع روشن باشند. جدیدتر بودن یک فایل، به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که مرجع معتبر است.

همچنین باید اطلاعات قطعی، پیشنهاد و پرسش باز از هم جدا بمانند. اگر در پیام‌های پروژه کسی موعد تازه‌ای پیشنهاد کرده ولی مسئول پروژه آن را تأیید نکرده، نباید آن موعد وارد برنامهٔ قطعی شود. متن داخل سند هم دادهٔ مورد بررسی است؛ جمله‌ای در فایل که از دستیار می‌خواهد قواعد را کنار بگذارد، نباید اختیار تازه‌ای برای آن بسازد.

در گفتگوهای طولانی، میز کم‌کم از پیام‌ها و نتیجه‌های ابزار پر می‌شود. خلاصه‌سازی، تصمیم‌ها، شرط‌های مهم و کارهای باقی‌مانده را به یادداشتی کوتاه تبدیل می‌کند تا ادامهٔ کار جا داشته باشد. اگر خلاصه فقط موضوع کلی را نگه دارد و استثنای مهم را حذف کند، زمینهٔ مرحلهٔ بعد ناقص می‌شود.

حافظه شبیه کشوی همین میز است: اطلاعات برای مراجعهٔ بعدی نگه داشته می‌شود و هنگام نیاز دوباره روی میز می‌آید. سابقهٔ کامل یک گفتگو، خلاصهٔ آن و اطلاعات ذخیره‌شده برای گفتگوهای بعد، یک چیز نیستند. راهنمای حافظهٔ کوتاه‌مدت لنگ‌چین هم تفاوت ادامهٔ همین گفتگو با یادآوری میان گفتگوها را توضیح می‌دهد.

داشتن ظرفیت بزرگ‌تر هم جای انتخاب را نمی‌گیرد. متن‌های تکراری و اطلاعات قدیمی می‌توانند بررسی را سخت‌تر و مصرف را بیشتر کنند. دربارهٔ اندازهٔ میز و تفاوت آن با کشوی حافظه، در توضیح پنجرهٔ زمینه بیشتر بخوانید.

فرض کنید دستیار سه پیشنهاد را بررسی کرده و منتظر پاسخ فروشندهٔ چهارم است. برای ادامه باید بداند کدام مقایسه کامل شده، چه چیزی هنوز کم است و آخرین تصمیم مدیر چه بوده است. نگه‌داشتن همهٔ پیام‌ها بدون مشخص‌کردن این وضعیت، تضمین نمی‌کند ادامهٔ کار درست انجام شود.

نتیجهٔ ابزار هم باید دقیق تفسیر شود: «درخواست ثبت شد» با «درخواست تأیید شد» فرق دارد. اگر ثبت ناموفق بوده، قبل از تکرار باید وضعیت سامانه بررسی شود تا کار تکراری ساخته نشود. طراحی زمینه شامل همین نشانه‌های پایان مرحله، خطا و نقطهٔ نیاز به تأیید است؛ نقش ایجنت و ابزارها را در راهنمای دستیار سازمانی توضیح داده‌ایم.

وقتی پاسخ ضعیف است، فقط لحن دستور را عوض نکنید. بررسی کنید منبع لازم پیدا شده بود؟ مدل نسخهٔ معتبر را دیده بود؟ نتیجهٔ ابزار تازه بود؟ تصمیم اصلاح‌شده در خلاصه مانده بود؟ این بررسی کمک می‌کند خطای جست‌وجو، اطلاعات ناقص و برداشت اشتباه از هم جدا شوند.

چند کار واقعی را با ورودی مشخص نگه دارید و بعد از تغییر منابع، ابزارها یا روش خلاصه‌سازی دوباره بررسی کنید. درستی پاسخ، منبع قابل پیگیری، حفظ شرط‌های مهم و هزینهٔ کل کار را کنار هم بسنجید. بیشترکردن حجم زمینه، به‌تنهایی معیار بهبود نیست.

مقالهٔ آنتروپیک برای انتخاب اطلاعات در طول کار، مستندات لنگ‌چین برای تفکیک زمینه و وضعیت اجرا، و مستندات MCP برای نقش ابزار و منبع، از زاویه‌های متفاوت به همین مسئله می‌پردازند. پیوند هرکدام کنار بخش مربوط آمده است.

در کانوکس، دستور دستیار، اطلاعات مرتبط کاربر و سازمان، حافظه و ابزارهای در دسترس در ساخت زمینه نقش دارند. جست‌وجوی اسناد با دسترسی کاربر هماهنگ است و ابزارها می‌توانند اطلاعات مورد نیاز مرحلهٔ بعد را از منابع متصل بیاورند. در راهکار سازمانی، اتصال‌های MCP هم بر اساس سامانه‌ها و مجوزهای شرکت راه‌اندازی می‌شوند.

حافظهٔ کانوکس اطلاعات لازم را برای مراجعهٔ بعدی نگه می‌دارد و یادداشت‌های ذخیره‌شده قابل جست‌وجو هستند. در گفتگوهای طولانی، خلاصه‌سازی به ادامهٔ کار کمک می‌کند؛ خلاصه کنار پیام‌های تازه به مدل می‌رسد و جای بخشی از متن قدیمی را می‌گیرد. اطلاعات دقیق و حساس به تغییر، مثل موجودی یا موعد جاری، همچنان باید از منبع معتبر بررسی شوند.

برای تیم شما، کار از انتخاب یک فرایند شروع می‌شود: چه اطلاعاتی همیشه لازم است، چه چیزی باید هنگام نیاز جست‌وجو شود و کدام نتیجه به تأیید انسان نیاز دارد. کانوکس امکانات اصلی این مسیر را کنار هم دارد؛ در دموی سازمانی می‌توانیم آن‌ها را برای کار، منابع و ساختار دسترسی شرکتتان بررسی کنیم.